Senin yüzünden… -(me/ma/mı/mi)yorum!

Aşık olduğu zaman insanın neresi düzgün çalışır ki, Aşık olana hayat bir nevi bitkisel hayat, Belki de fotosentezli solunum… Kalbim ağır geliyor Gözyaşlarım birikmiş Ağlayamıyorum… Dilim dönmüyor Kelimeler tükenmiş Anlatamıyorum…  Kalbim aklımı yenmiş, İşlevini kaybetmiş, Düşünemiyorum…  Ya sen değilsen korkusu…

Ne hayat, ne aşk! Seni bitiren o “bir an”!

Bir an, Bir an gördüğün bir fotoğraf, Bir an duyduğun bir ses, Sadece bir an sonraki bir an’da ne kadar çok şey hatırlatabiliyor, Nereden bulupta çıkartıyor, bir anda onca anıyı, Onca kareyi? Hadi hatırladın, aklına bir dakika önce yaşamışsın gibi…

“Daha kötüsü ne olabilir ki?” demeyin!

En kötüsü ne olabilir aşkta sordunuz mu hiç kendinize? Sormamış olabilirsiniz, ben de sormamıştım, ta ki bir hikaye dinleyene kadar… Şimdi düşünün; birini çok seviyorsunuz, belki elini tutacak kadar hislerinizi açtınız, belki o hiç bilmedi, belki de ikinizde bazı engellere…