KORKMAYIN!

Korkmayın! Yenilenmekten, bilmediğiniz yollara girmekten, doğadan, gün doğumundan, gün batımından… Korkmayın, akışın getirdiklerinden! Hep ziyaret ettiğiniz bir blog bir gün bir uyanıp bakmışsınız bambaşka olmuş! Kabuslar gerçek oldu=)

HOŞLANAN ERKEĞİN ADIM ATMAMA SEBEBİ!

Son zamanlarda belki son bir senedir en çok aklımı kurcalayan soru!

SON ZAMANLARIN EN İYİ VEDA MEKTUBU!

Aşk; neden, niçin, nasıl sorgulamaz? Sorgulatmaz! Aklın olduğu hiçbir yeti yoktur aşkta!

SEN BENİ HATIRLARSIN…

Sen beni hatırlarsın, Hani bir yaz günü, Gün batımında bir deniz kenarında, Güneş usulca inerken, gün uğurlanırken, Hava mavi ve turuncunun tonlarından bir demet sunarken, Dalgalar dinmiş, deniz çarşaf gibi olmuşken, Hafifçe şımarık küçük dalgalar kıyıya vururken, Tatlı bir meltem…

AŞK YOK OLMAK DİYOR BİRİ, YAR BEN YOKUM YOK ZATEN!"

“Aslında herkes diliyor ben dinlemem ya” diyen bir insan değilimdir. Fakat nedense Mabel Matiz’e ısınanmamıştım. Ama boşuna demiyorlar, “insanlar her saniye değişiyor” diye.

YETER Kİ İSTEMESİNİ BİL!

Aşk, yürekten dilersen eğer, seninledir, unutma!

Senin yüzünden… -(me/ma/mı/mi)yorum!

Aşık olduğu zaman insanın neresi düzgün çalışır ki, Aşık olana hayat bir nevi bitkisel hayat, Belki de fotosentezli solunum… Kalbim ağır geliyor Gözyaşlarım birikmiş Ağlayamıyorum… Dilim dönmüyor Kelimeler tükenmiş Anlatamıyorum…  Kalbim aklımı yenmiş, İşlevini kaybetmiş, Düşünemiyorum…  Ya sen değilsen korkusu…

Aşk…

Aşk geçmiş zaman bir gece yarısı doğar iklimimize. Tüm sesler, tüm renkler arasından, onun sesini duyar onun rengini görmeye başlarsınız. Renktir aşk, sestir aşk, rengin ve sesin ahengidir aşk, ruhtur ve o ruhu şekillendirdiğiniz bir vücuttur. Uzun saçları da olabilir…

Gelme Prens! Yokum evde…

Kapıları kitlemiş, Anahtarları bulamayacağım bir kenara atmıştım, bir daha açmayayım diye… ”Ne çıkacak” tım , “Ne de biri girecek!” ti… Senelerce kendi kendime var olmaya alışmışken, Kimsenin ne dediği hiç umrumda değilken, Kendi kendime yetebilirken, Senelerce “böyle mutluyum” diye geçinirken,…

Ne hayat, ne aşk! Seni bitiren o “bir an”!

Bir an, Bir an gördüğün bir fotoğraf, Bir an duyduğun bir ses, Sadece bir an sonraki bir an’da ne kadar çok şey hatırlatabiliyor, Nereden bulupta çıkartıyor, bir anda onca anıyı, Onca kareyi? Hadi hatırladın, aklına bir dakika önce yaşamışsın gibi…